INTEGRACJA  W  PRZEDSZKOLU-

-KOCHAJMY  WSZYSTKIE  DZIECI  TAKIE, JAKIE SĄ

 

Wiele osób stara się o to, by niepełnosprawni nie musieli żyć w izolacji, aby ich obecność w codziennym życiu była oczywista. Często brak informacji lub fałszywe informacje, lęk, uprzedzenia i niepewność utrudniają współżycie  i skazują dzieci niepełnosprawne i ich rodziny na izolację. Dlatego niezwykle ważne jest zapoczątkowanie wspólnego życia z niepełnosprawnymi już w dzieciństwie. Najodpowiedniejszym czasem na kształcenie prawidłowych postaw wobec drugiego człowieka, a więc także niepełnosprawnego,  jest okres pobytu w przedszkolu.

Z reguły wszystkie małe dzieci podchodzą do siebie bez uprzedzeń, nie muszą przezwyciężać dystansu i oporu, jakie często ( także przy dobrej woli) mają dorośli. Dzieci naturalnie reagują na inność swoich kolegów.

Ideą integracji w przedszkolu jest włączanie dzieci niepełnosprawnych do grupy pełnosprawnych rówieśników, gdzie wszystkie dzieci mają te same prawa i te same obowiązki. Zadaniem przedszkola i nauczycieli jest integracja dzieci zdrowych i chorych, zapewnienie dzieciom niepełnosprawnym i zdrowym  jak najlepszych warunków do rozwoju oraz najlepsze przygotowanie wszystkich dzieci do nauki w szkole.

Dzieci niepełnosprawne przebywając w naturalnym środowisku rówieśników wchodzą z nimi w interakcje, co je aktywizuje, motywuje do podejmowania zadań stymulujących rozwój oraz  dostarcza wzorców zachowań. Kontakt dzieci niepełnosprawnych - pod względem fizycznym lub umysłowym - z pełnosprawnymi sprawia, że pod wpływem towarzystwa zdrowych rówieśników dzieci same siebie mobilizują do pracy nad tym, by dogonić kolegów. W przedszkolu integracyjnym są otoczone rówieśnikami, dzięki czemu mają szansę dorastać tak, jak inne dzieci. Przy odpowiednio zorganizowanych oddziaływaniach wychowawczych mają one możliwość zaspokojenia ważnych potrzeb psychicznych, w tym uznania społecznego oraz wytworzenia pozytywnego obrazu samego siebie. Przekonanie o własnej wartości jest ważne dla każdego człowieka, a szczególnie niepełnosprawnego. Dlatego należy zaakceptować dziecko, takim jakie jest i nie skupiać się na jego ułomności, upośledzeniu czy brakach, ale bazować na tym, co potrafi, na jego umiejętnościach.

Wychowanie integracyjne jest także cennym doświadczeniem dladzieci zdrowych. Korzystnie wpływa na ich rozwój społeczny i intelektualny. Dziecko pełnosprawne zwykle „podnosi poprzeczkę” dla swoich możliwości, stara się być coraz lepsze, by być wzorem dla swego niepełnosprawnego kolegi. Wspólne przebywanie z dziećmi niepełnosprawnymi uczy je empatii, tolerancji, szacunku i otwartości wobec tego co inne. Sprzyja wzrastaniu wrażliwości emocjonalnej, poszerza wiedzę o człowieku i życiu, uczy dostrzegania innych niż własne problemów, zrozumienia odmienności drugiego człowieka, trudności w jego funkcjonowaniu, a także gotowości niesienia mu pomocy, bycia uważnym i odpowiedzialnym w kontaktach z nim. Dzieci są doskonałymi obserwatorami, znają możliwości i potrzeby swoich kolegów.                           

Wzory zachowań wyniesione z przedszkola mogą stać się w dorosłym życiu standardem i przyczynić się do zmiany postaw społecznych wobec niepełnosprawności.

Rodzice dzieci niepełnosprawnych  mają dużo oczekiwań ale też i obaw związanych z umieszczeniem dziecka w przedszkolu integracyjnym. Rodzice głęboko przeżywają fakt, że ich niepełnosprawne dziecko zostało w naturalny sposób zaakceptowane w grupie. Zaś rodzice dzieci  zdrowych, w miarę pobytu ich dziecka w przedszkolu razem z niepełnosprawnymi, okazują coraz więcej zainteresowania, uczą się lepiej rozumieć kłopoty drugich.

Celem integracji jest dać szansę różnym dzieciom, pozwolić nawiązać wzajemne kontakty, stworzyć jedną grupę. Pamiętajmy, że jest to proces obustronny. Wszyscy od siebie się uczą!  

 Bycie razem daje szansę akceptacji inności w sposób spontaniczny i naturalny, daje szansę na radość, uśmiech, pracę  i   zabawę.

CO   DAJE   INTEGRACJA   DZIECIOM 

ØPrzełamuje bariery dzielące pełnosprawnych i niepełnosprawnych

ØPrzynosi obustronne korzyści

ØRozwija każde dziecko w sferach: poznawczej, społecznej, emocjonalnej, fizycznej i duchowej

ØPowoduje wzrost motywacji do działania i nauki

ØPozwala nieść pomoc kolegom, uczy radości z „dawania”

ØUczy w naturalny sposób wyrozumiałości, tolerancji, otwartości, akceptacji

ØPomaga pozbywać się egoizmu, uczyć się rozumieć innych

ØChroni przed izolacją

ØRozwija świadomość tego, że wszyscy ludzie mają równe prawa

ØRodzi wiarę we własne siły, pomaga przełamywać bariery nieśmiałości

ØWpływa na większą cierpliwość, takt i kulturę osobistą

ØPowoduje czynne uczestnictwo wszystkich dzieci w życiu grupy

ØŻadne dziecko ani jego rodzic nie musi się obawiać, że z powodu niepełnosprawności czy innych braków zostanie wyłączone z grupy lub w mniejszym stopniu zaakceptowane

ØDaje możliwość zabawy i nauki z dziećmi, które pracują wolniej i słabiej